Tot de dood ons scheidt…. Of niet?

Augusta van Haga

“Tot de dood ons scheidt”…..

Je hebt beloofd om tot die tijd bij elkaar te blijven, er voor elkaar te zijn, elkaar lief te hebben, er voor elkaar in mooie tijden maar ook moeilijke tijden te zijn. Toch is, na korte of langere tijd voor jou, voor jouw partner en misschien wel voor jullie allebei duidelijk dat deze belofte geen stand meer houdt. Jullie huwelijk zal eindigen, jullie gaan uit elkaar, niet door de dood  maar door een echtscheiding.

Met deze “beslissing” ben je er nog niet.

Je zult beslissingen moeten nemen op het gebied van financiën (alimentatie en verdeling), wonen en – als je kinderen hebt – de verzorging en opvoeding van hen. Zulke beslissingen nemen in een periode van pijn en onzekerheid is moeilijk, is zwaar. Bovendien zal je deze beslissingen hoofdzakelijk met jouw toekomstige ex-partner moeten nemen.  En dat terwijl je deze het liefst wilt vermijden omdat alleen al het elkaar zien pijn doet en deze nu juist het slechtste in je boven haalt, terwijl dat eerst het beste was.

Als je je laat leiden door pijn, angst en/of boosheid en niet kiest voor overleg, wat is dan het alternatief?

Het alternatief is een gang naar de rechtbank. Waar de rechter over al jullie geschilpunten, dus ook over de kinderen, een beslissing geeft en zo voor jullie de knoop doorhakt. Zo een procedure kost tijd, de uitkomst is onzeker en vaak wordt één van beiden teleurgesteld. Bovendien heb je niet geleerd hoe je beter met elkaar kunt communiceren. Hoe gaan jullie dan in de toekomst beslissingen nemen over de school van jullie kind, een medische behandeling of iets “simpels” als een piercing?!

Het is vast geen fraai toekomstbeeld dat ik schets. Liever heb je goede én duurzame afspraken gemaakt, waarbij júllie rekening hebben gehouden met jullie specifieke omstandigheden en/of wensen (maatwerk!), waardoor jij (en de kinderen) zekerheid hebt en je hoopvol de toekomst tegemoet kunt zien.

“Hé!” hoor ik je zeggen, “Dat kunnen wij niet. Wij communiceren toch niet met elkaar!”
Jawel, dat kunnen jullie wel. Namelijk met hulp van een familierechtadvocaat-scheidingsmediator. Deze mediator helpt jullie met het omvormen van jullie partnerrelatie naar ex-partners en het opnieuw vormgeven van jullie ouderrelatie.

In dat mediationtraject is er ruimte voor het begeleiden van jullie eigen rouwproces, want dat is wat een echtscheiding is. Het is afscheid nemen van jullie oude relatie, op een respectvolle manier, en een nieuw relatie als ouders aangaan. Dat zal niet makkelijk zijn, ook dan is er pijn, ook dan zijn er tranen.

Tranen die ten goede werken.

Tranen van achtergebleven pijn, die zorgen voor innerlijke genezing. Tranen van spijt, die je achter gesloten deuren laat vloeien.
Als je die tranen gelaten hebt, is er ruimte voor verzoening. Waarna jij een nieuwe start kan maken en er tranen van blijdschap kunnen vloeien.

En ten slotte komen de tranen van herstel: er is geen boosheid meer, je hebt ruimte om je leven vorm te geven, om plannen te maken voor jouw toekomst. Een toekomst waarvoor jij zelf de verantwoordelijkheid neemt door de keuzes die je maakt. Er is ruimte om tot afspraken te komen.

Bijzonder bevoorrecht

Als advocaat-scheidingsmediator vind ik het enorm bijzonder en een voorrecht om onderdeel te mogen zijn van dit proces waarin jullie in staat blijken te zijn hindernissen te doorbreken, de verbinding te zoeken én te vinden met als uiteindelijk resultaat dat jullie weer echt met elkaar te spreken én naar elkaar te luisteren.

Als jullie de keuze maken om een mediationtraject aan te gaan, sta ik jullie graag bij. Wil je meer weten, neem dan gerust (samen) contact met mij op.

Augusta van Haga.

Laat een bericht achter